Insect soorten
Eetbare insecten per groep
Hieronder worden voorbeelden gegeven van het eten van insecten in verschillende delen van de wereld. Het gaat daarbij om de volgende insectengroepen: rupsen, sprinkhanen, kevers, bijen en wespen, wantsen, mieren, termieten, mieren en muggen.
Rupsen
In de noordelijke provincie van Zambia worden rupsen (Saturniidae) verzameld op bomen die vóór het regenseizoen weer blad krijgen. Eén persoon kan ongeveer 20 liter rupsen per dag verzamelen. Het verzamelen gedurende 7 dagen kan ongeveer een jaarsalaris opleveren. Vandaar dat sommige mensen 200-300 km reizen om rupsen te gaan verzamelen. Soms reizen handelaren 900 km om de rupsen te kopen. Van de meeste rupsen wordt de darminhoud eruit geknepen. Ze worden kort gekookt en vervolgens 1-2 dagen in de zon gedroogd. Je kunt ze braden met uien en tomaten en samen met een puree van maïs cassave eten.
Eén rupsensoort, nl. Gonimbrasia belina (Lep.: Saturniidae), ook wel >Mopane worm genoemd, wordt in Botswana, Zambia, Zimbabwe en Zuid Afrika commercieel verhandeld; alleen al in Zuid Afrika ongeveer 1,6 miljoen kg per jaar. In Botswana is de commerciële waarde van het insect 6 miljoen US$ per jaar. Honderden tonnen rupsen worden elk jaar vanuit Zuid Afrika en Botswana naar Zambia en Zimbabwe geëxporteerd.
De zijderups Bombyx mori wordt in Zuid Korea gegeten en wordt als blikvoer naar de Verenigde Staten geëxporteerd. In Thailand worden de cocons gekookt en de naakte pop wordt er uitgehaald en verwerkt in chili pasta voor gebruik in stews en andere gerechten. Op de markt wordt er veel voor de poppen van de zijderups betaald.
Sprinkhanen 
Er zijn sprinkhanen die in Afrika in grote zwermen kunnen voorkomen, zoals de woestijnsprinkhaan, de treksprinkhaan, de rode en de bruine sprinkhaan. Al deze soorten worden gegeten en kunnen gedroogd maanden worden bewaard. Een probleem voor de volksgezondheid kunnen chemische bestrijdingscampagnes zijn, waarbij verzamelde sprinkhanen residuen van insecticiden kunnen bevatten. Er zijn ook vele sprinkhanensoorten die niet in zwermen voorkomen. In de Sahelstreek in Afrika worden deze door boeren aan het eind van het seizoen verzameld en verkocht op de markt. Dit brengt vaak meer op dan de verkoop van het gangbare gewas, gierst. Boeren zijn terughoudend met het gebruik van insecticiden omdat ze de sprinkhanen ook vaak zelf opeten.
In zuidelijk Afrika wordt een bepaalde sabelsprinkhaan (lokale naam: 'edible grasshopper') als een speciale delicatesse beschouwd. Gedurende hun vlucht in november, verzameld men deze insecten rondom rond om lantaarnpalen in de steden. Krekels worden ook als een delicatesse beschouwd. Overdag zitten deze in holen en kunnen opgegraven worden. 's Nachts lokaliseren kinderen hen door hun gezang en vangen ze dan door de ingang van hun hol met een mes of een hak te blokkeren.
Keverlarven 
Palmsnuitkevers worden overal in de tropen gegeten. Volwassen larven zijn ongeveer 10 cm lang en wegen meer dan 6 gram. Omgevallen palmen fungeren als broedplaats en kunnen honderden larven herbergen. Vrouwen kunnen uit het geluid dat de larve maakt afleiden in welk stadium het beest is. De larven worden gebakken met uien, peper en zout. Olie behoeft niet te worden toegevoegd daar de larven een hoog vetgehalte hebben. Buprestidae zijn grote kevers van ongeveer 3-5 cm die in stengels of stammen boren. In Thailand worden de larven en poppen van deze kevers zonder olie gefrituurd of gebakken in bananenbladeren en gegeten. De volwassen beesten worden ook gegeten, geroosterd of gebakken. Eerst worden de vleugels, de poten en de kop eraf gehaald.
Bijen en wespen
In Japan worden ingeblikte bijenpoppen in sojasaus onder de naam "Baby Bee" ter verkoop aangeboden. De larven van bijen worden ook dikwijls gegeten samen met de honing. Van keizer Hirohito in Japan werd vermeld dat na een pancreas operatie in het ziekenhuis hij alleen nog maar zijn favoriete gerecht at: rijst met gekookte wespen.
Wantsen 
Thailand exporteert een grote waterwants naar de Aziatische gemeenschap in de Verenigde Staten. Die worden gevangen met behulp van lampen. De Thai eten deze reuze waterwantsen op verschillende manieren: gemarineerd in vissaus, geroosterd over het vuur, gestoomd, of gemalen verwerkt in Chili saus. Een belangrijke plaag van sorghum in Soedan is een wants. Gedurende de droge tijd wordt het insect in grote massa’s gevonden in spleten en holen in de bergen, waar ze gemakkelijk kunnen worden verzameld. De lokale bevolking maakt van deze wantsen een olie, waar ze hun eten in braden. Echter de olie wordt ook gebruikt om schurft bij kamelen mee te behandelen. In Mexico verkopen ze eieren van verschillende soorten waterwantsen, Mexicaanse kaviaar genaamd. Rietmatten worden in meren gelegd voor de ei afzetting. Vanwege waterverontreiniging wordt deze voedselbron nu ernstig bedreigd.
Termieten
Termieten komen zeer algemeen in de tropen voor. Het eten van deze sociale insecten wordt als een delicatesse beschouwd. Een termietenkolonie bestaat uit werksters, soldaten, de koning en de koningin. De taak van de laatste is het produceren van een continue stroom eieren. Het voedzame achterlijf kan ongeveer 10 cm groot worden en wordt in Oeganda en Zambia vooral aan ondervoede kinderen gegeven. Soldaten van een termietenkolonie worden ook gegeten. Het meest populair echter is de reproductieve vorm die na de droge tijd bij de eerste regens vooral 's nachts te voorschijn komen. De nieuwe potentiële nieuwe koning en koningin van een kolonie hebben lange vleugels die worden afgeschud zo gauw ze geland zijn. Deze reproductieve vorm vliegt naar het licht en deze eigenschap wordt door de lokale bevolking gebruikt om ze te vangen.
Mieren
In Mexico worden de onvolwassen stadia van een bepaalde mier gebakken met uien en knoflook en in een taco gestopt. Als zodanig kun je ze in restaurants kopen. In de Amazone worden soldaten en de vrouwelijke gevleugelde vorm van parasolmieren als voedsel verzameld. In Columbia kun je in de pauze van de film in plaats van popcorn geroosterde parasolmieren krijgen. Oecophylla spp. zijn rode mieren die hun nesten in bomen maken door bladeren tegen elkaar te weven. Ze worden in Thailand gebruikt om maaltijden een wat zure smaak te geven, bijvoorbeeld bij het koken van vis of kip. De eieren en larven van de mieren worden ook rauw gegeten.
Muggen
Watermuggen van de familie Chaoboridae komen, afhankelijk van de maanstand, in dikke wolken uit de meren in Oost Afrika naar de oevers. Daar worden ze door de lokale bevolking gevangen in manden, die in de wolken muggen worden gezwaaid. De vliegen worden gestampt en gedroogd in de zon en als cake gegeten. Het is een belangrijke eiwitbron voor de bevolking in Oeganda en andere plaatsen in Oost Afrika.
Eetbare producten gemaakt door insecten
Termietenaarde
De aarde van termietenheuvels of de aarde waarmee ze termieten tunnels maken op boomstammen of palen worden veelal door zwangere vrouwen gegeten. Een analyse van deze grond in Sierra Leone leerde dat deze vorm van geofagie de vrouwen een waardevolle hoeveelheid essentiële mineralen en sporenelementen geven die de foetus nodig heeft voor zijn ontwikkeling. In vele steden van Afrika, waar het moeilijk is termietenheuvels te vinden, kun je stukjes termietenaarde op de markt kopen.
Honing
Honingmieren slaan nectar op in de krop van werkers, die in ondergrondse kamers hangen. In één opslagkamer kunnen ongeveer 50 van deze werksters aan het plafond hangen als voorraadflessen. Het gewicht van de honing in deze werksters is acht maal het lichaamsgewicht van het insect (ongeveer 0,4 gram per mier). Bij voedselschaarste wordt zo'n werkster door anderen aangezet tot het uitbraken van deze honing zodat het genuttigd kan worden. Aboriginals in Australië besteden veel tijd aan het opgraven van honingmieren. Eén graafexercitie kon 45 tot 250 gram honing opleveren. In Mexico knijpt men de werksters leeg en dit product wordt gebruikt in hun maaltijden. Men maakt er ook een alcoholische drank van door het te laten fermenteren.
Manna
Bepaalde zuigende insecten (Psyllidae) in zuidelijk Afrika voeden zich met floëem sap van de mopane boom. Het scheidt honingdauw af, hetgeen op het blad opdroogt als kleine, doorschijnende hard conische structuren, lerp genaamd. Het insect bevindt zich onder deze structuren en voorkomt uitdrogen. De lerp wordt in grote hoeveelheden verzameld om te eten.